Böblingen Open ronde 2

Ik kreeg voor het eerst een Jobava-London tegen. Dat leverde me een gelijke stelling op, maar met ruimtenadeel en wat ontwikkelingsachterstand. Tijd voor een actieve verdediging, en wit trapte op de noodrem, die de dames van het bord haalde en hem een beter eindspel opleverde, omdat ik niet nauwkeurig speelde. Nu, een gewonnen partij moet ook nog gewonnen worden, en mijn tegenstander (1950 elo) speelde het niet slecht, maar nu ook niet optimaal. In de onderstaande stelling ging hij voor 28.e4-e5, om mijn achtergebleven pion op f7 vast te pinnen. Zoals zo vaak staat ongeduld in het eindspel gelijk aan een gebrek aan techniek, en daarvan gaf ik hem meteen een tegenvoorbeeld.

P.S. Normaal neem ik foto's van de locatie, maar dit keer heb ik nagelaten om van hotel en speelzaal dat te doen. Dus het zullen foto's worden van het (toeristisch niet zo interessante) Böblingen. Bovenstaande foto is van de Sitztreppe aan het benedenmeer vlak naast de oude stad. Het is zonder twijfel een leuke locatie in de zomer, met een fontein en de rozentuin ernaast, maar nu was het een verlaten oord aan het einde van de winkelstraat naar het station.