Böblingen Open ronde 3

Wat ik nog niet vermeld had, was dat ik niet mijn "reislaptop" meegenomen had naar Böblingen. Bij het uitpakken in mijn hotelkamer vond ik het vreemd dat ik mijn Dell-lader niet kon aansluiten op mijn laptop, tot ik het HP-logo van mijn werklaptop opmerkte... Beide zijn zilvergrijs - vandaar de verwarring (en een voorbeeld van mijn gebrekkige aandacht voor detail). Dus geen lader voor deze laptop (en ik had erop gerekend dat ik via de laptop ook mijn gsm zou kunnen opladen, dus na een dag zat ik zonder en was het tijd om in het vlakbij gelegen shopping center een lader te gaan kopen. Eenmaal dat in orde, kon ik op lichess analysewerk doen en wat voorbereiding opsnorren voor mijn volgende tegenstanders.

Ronde drie in Böblingen en ik keek uit naar deze ronde, die ongetwijfeld mijn 0 zou doen verdwijnen. Wit tegen een oudere speler met 1959 elo – dat was een haalbare kaart. Onderschatting en oppervlakkigheid – mijn eeuwige achilleshielen - speelde echter ook mee...

Na een beetje theorie in de Caro-Kann, begon mijn tegenstander mijn lange rokade meteen aan te vallen met zowaar a5 en b5. Dat had niemand in een partij tegen mij ooit voorgedaan. Dat maneuver kostte hem wat tijd op de koningsvleugel, zodat ik zelf kon beginnen denken aan een koningsaanval.

Ik deed de juiste ruil, om met mijn overblijvende paard op e5 post te vatten, een ideaal veld om g2-g4 (zonder dat deze pion dus moest geofferd worden, wat vaak ook een mogelijkheid is (zie bv de partij Kamsky-Seirawan NK USA 2012) - door te zetten. Alleen, toen zag ik dat ik snel zijn h6-pion kon aanvallen met mijn dame en mijn loper.

Een totaal onnodige switch of plans en daar ging mijn betere stelling. Zwart verdedigde zich redelijk goed (maar niet perfect) tegen het offer en wat volgde waren enkel slechte zetten van mijn kant. Hoewel de stelling daarna zeker nog houdbaar was, blunderde ik ietwat gedesillusioneerd met g4 en kon meteen opgeven na een paardvork + aanval van zijn dame op mijn niet-beschermde toren op de onderste rij. Een verlies dat nu echt aan mijn slecht stellingsoordeel en matig taktisch inzicht lag.

Een voor mij typisch voorbeeld dat suboptimaal spel van mijn tegenstander een gelijkaardig niveau van mijn kant oproept. Ik speel mijn beste partijen tegen betere spelers, maar als mijn tegenstander mindere zetten begint te spelen, is het alsof hij mij meetrekt naar beneden.

Het gevolg was dat ik met 0/3 de ideale kandidaat was om de bye in ronde vier aan toe te kennen, zodat ik de ochtend van de derde speeldag vrij was om te gaan wandelen. Mijn go-to place in Duitsland is dan altijd het station, want de stationskiosken in Duitsland zijn de beste plaatsen om tijdschriften te kopen. Vaak vind je daar niet alleen Schach Magazin 64, Schach en Rochade Europa, maar soms zelfs een Chessbase-magazine, of zelfs een exemplaar van Karl, een schaakmagazine dat eerder kijkt naar cultuur en schaakgeschiedenis. Dit keer was mijn “vangst” in het Bahnhof van Böblingen het januari 2025 nummer van Rochade Europa (de decembernummers van de eerste drie vermelde tijdschriften had ik al op de kop getikt tijdens een kerstweekendje met vrouwlief in Munster).