Rodenbach

Rodenbach was het eerste echte bier dat ik ooit dronk, dat wil zeggen, als je het tafelbier van Piedboeuf niet meetelt. In deze woke-tijden lijkt het ondenkbaar dat ik als kind al Piedboeuf-bier dronk met 1,1% alcoholinhoud. Ik zie op internet trouwens dat het nu effectief verboden is voor tieners jonger dan 16 jaar. Anderzijds is het vreemd dat dit bijna alcoholvrije bier (in zijn typische fles van 75 cl) niet heeft kunnen meesurfen op de moderne zero-alcohol golf in de bierwereld. Een te stoffig imago?

Waarom begin ik een schaakartikel met een inleiding over bier? Wel, Rodenbach is het lokale bier van Roeselare. Het is een rood-bruin bier van middengisting, en op zich is dat al iets uitzonderlijks (altijd handig dit te weten als quizzer). Het is ook mijn lichtzinnige verklaring voor het feit dat een groepje Roeselaarse spelers het actuele schaaklandschap in Vlaanderen kleurt - en dat redelijk opvallend doet.

Laten we beginnen met Brabo, oud-lid van de Roeselaarse club en onverbiddelijk blogger, die al talrijke schaaksites overleefd heeft. Met grote regelmaat blijft hij over alle aspecten van het schaakspel schrijven. Het vaakst over zijn eigen ervaringen achter het bord, maar ook over organisatorische aspecten, tornooien, topschaak, openingen, ... Voor zover ik weet is hij de enige Belgische blogger (N/F) die dit doet, een prestatie die een rondje applaus verdient - en waarom niet, ook een soort erkenning van de KBSB zou trouwens ook op zijn plaats zijn. Hij speelt al jaren lang voor Deurne, maar hij komt uit het Roeselaarse nest en hielp de club bij een herintrede in de nationale interclubs meteen van vijfde naar derde, waar de club een tijdje vertoefde, tot een nieuwe lichting een jarenlang verblijf (tot en met vorig seizoen) garandeerde.

Nummer twee die ik wil vermelden is de voorzitter van de Roeselaarse Schakersbende, Steven Keirse. Naast die titel, is hij ook regerend clubkampioen (na een spannende achtervolgingsrace vorig seizoen op een Marc Ulenaers die bijzonder goed op dreef was), maar daarnaast vooral de enige schaakvlogger van Vlaanderen. Neen, hij zit nog niet in de slipstream van Anna Cramling of de Botez-zussen, maar zijn partijbesprekingen zijn al bekend tot ver buiten de stads- en provinciegrenzen. Het feit dat hij partijen van clubgenoten analyseert, betekent dat bijna al het materiaal dat hij presenteert, heel interessant is voor de jonge en gemiddelde schaker, die zo diverse vuistregels, principes, strategieën en tactische grappen aanleert. Daarbij schuwt hij eigen successen en nederlagen niet, wat ook nog eens een persoonlijke toets toevoegt, en duidelijk maakt dat niemand veilig is voor publicatie, ook hijzelf niet.

Nummer drie is Martijn Maddens, die een uitstekende website heeft gemaakt voor het volgen van de Belgische interclubs. De site is veel beter (met beter bedoel ik uitgebreider en makkelijker te navigeren) dan de officiële site van de KBSB zelf, en laat toe om ploegopstellingen te raadplegen en eloprestaties te volgen op een zeer overzichtelijke en intuïtieve manier. Ik gebruik enkel nog deze site om interclubs te volgen, en ik raad elke Belgische schaker aan hetzelfde te doen.

Nummer vier is Peter Degrieck, die al meer dan een decennium webmaster is en elke week op woensdag een update geeft van de interne en externe keuken van het Roeselaarse schaakleven. Wat de buitenwereld niet weet, is dat hij al veel langer actief is als hoofdredacteur van het beste gedrukte clubtijdschrift van Vlaanderen, de Torrewachter. Ja, er zijn enkele zeer goede pdf tijdschriften (en dat van de CREB is vermoedelijk het beste), maar als het gaat over gedrukte tijdschriften, is de Torrewachter top in Vlaanderen. Het tijdschrift werd in 1984-85 heropgestart, en is sindsdien onafgebroken verschenen, eerst 4x per jaar later 3x per jaar. Dat lijkt weinig? Elk nummer telt gemakkelijk 50-60 bladzijden op A4 formaat, geeft inzicht in interne en externe competities, geanalyseerde partijen, boekbesprekingen, tornooiverslagen etc... En neen, het gaat niet over dit tijdschrift...

Het feit dat u dit leest, betekent dat u op de site bent terechtgekomen van nummer vijf van deze gang of brothers. Ik heb korte tijd de uitgave van het tijdschrift de Torrewachter verzorgd (los uit mijn geheugen moet dat vijf jaar geweest zijn, en schrijf er nog altijd artikelen voor), tot Peter het van mij over nam. Blijkbaar beschik ik met deze blog ook over de enige Nederlandstalige schaakblog op lichess. Daarnaast schrijf ik wel eens een artikel voor de site van Brasschaak en heb een boek (600 blz) geschreven over de geschiedenis van de Roeselaarse club, waarvan ik de pdf-versie ook al eens online gezwierd heb. In mijn schuif liggen nog 1000 in memoriam artikels over overleden schakers en een selectie hiervan heb ik al gepubliceerd (ééntje met focus op Belgische schakers, een andere met focus op vrouwelijke schakers).

Dus tja, wat zit er in de Roeselaarse grond dat dit vijftal zo met schaken bezig is? Een liefde voor het schaken, die dit vijftal aanstak? Een gemeenschappelijke drive om het schaken te populariseren? Toeval? Misschien is dat laatste het meest waarschijnlijke.

Om toch een partij te geven die het rijke verleden van de club illustreert, deze overwinning van Maurice Vansteenkiste, oud voorzitter, ondertussen al een tijdje overleden, maar in zijn beste tijd één van de betere Vlaamse spelers (hij won ooit het B-kampioenschap van België, maar kon door beroepsverplichtingen niet deelnemen aan het NK het jaar erop). Ten bewijze van zijn speelsterkte, hier zijn overwinning op de toen 24-jarige Jos Gobert, de nationale kampioen van 1955. Deze partij werd gespeeld in 1946.