Recenzja książki - Arcymistrzowie. Złota era polskich szachów - S. Gawlikowski

Czy polecam samą książkę?

Zdecydowanie polecam tą książkę każdemu kto interesuje się szachami i chciałby rozwinąć swoją wiedzę o tym jak wyglądały losy najlepszych polskich szachistów pierwszej połowy XX wieku. Tak naprawdę nawet nie trzeba umieć grać w szachy, żeby tą książkę przeczytać, ponieważ nie zawiera ona zapisów z partii a jedynie historię samych zawodników (pojawiają się terminy szachowe co może być dla laika utrudnieniem, ale autor wiele z nich wyjaśnia).

Co najbardziej podoba mi się w książce?

Czyta się ją bardzo przyjemnie, jest napisana prostym językiem co ułatwia skupienie się na treści. Zawiera dużo faktów (np. daty wyniki turniejów), ale są one przeplatane ciekawostkami co powoduje, że czytelnik się nie nudzi. Każdy rozdział dotyczy innego szachisty, książka jest bardzo uporządkowana co myślę, że też jest dużym plusem. Podoba mi się też to, że o każdym wspomnianym szachiście powiązanym z tym, który jest bohaterem rozdziału, jest krótka notka co pomaga w lepszym zrozumieniu kontekstu samej historii i dowiedzeniu się czegoś ciekawego o innych, nie tylko polskich szachistach. Bardzo podobają mi się też zdjęcia, wyglądają w sumie tak jak sobie wyobrażamy sobie stereotypowych szachistów - zamyśleni, poważni panowie w garniturach - ale moim zdaniem jest to urocze i rozbudza wyobraźnię.

Podsumowanie

Nie chciałbym tutaj streszczać niczego z książki, ponieważ i tak planuję zrobić kilka artykułów biograficznych o szachistach, gdzie będę się posiłkował wiedzą z tej książki (oczywiście nie tylko z niej, będę korzystał z różnych źródeł). Niemniej jednak mimo krótkiej oceny naprawdę serdecznie książkę polecam. Niestety nie jest to książka, którą łatwo dostać. Ja nie ukrywam, że swój egzemplarz musiałem kupić na allegro za dosyć wysoką cenę, bo nie znalazłem jej w żadnej księgarni, ale uważam, że było warto.